Rodzaje terapii uzależnień

Rodzaje terapii uzależnień

Podstawowym zadaniem terapii uzależnień jest wykształcenie woli do porzucenia zgubnego nawyku oraz wytworzeniu pozytywnych i alternatywnych form radzenia sobie z wewnętrznymi problemami. Do leczenia terapeutycznego kwalifikuje się niemal każda forma uzależnienia, natomiast forma terapii zależy przede wszystkim od indywidualnych potrzeb pacjenta. Jakie rodzaje terapii uzależnień jesteśmy w stanie otrzymać oraz co powinniśmy zrobić, kiedy zdecydujemy się podjąć terapię uzależnień?

Na czym polega terapia uzależnień?

Osoby z problemem uzależnienia, bez względu na jej rodzaj, szukają przede wszystkim wsparcia w okresie bezpośrednio po odrzuceniu szkodliwej substancji lub określonego zachowania. Pierwszym skojarzeniem z terapią jest uzależnienie od alkoholu lub narkotyków, jednak w istocie terapie uzależnień obejmują niemal każdy obszar życia, który stał się dla osoby problematyczny. Mowa tutaj o problemach z hazardem, seksem, zakupami oraz uzależnieniem od Internetu.

Głównym celem terapii uzależnień jest wyzwolenie pacjenta od czynnika destrukcyjnego oraz przygotowanie go do prawidłowego funkcjonowania po odbyciu terapii.

Prawidłowa terapia uzależnień powinna oddziaływać zarówna na psychikę, jak i codzienne nawyki i mechanizmy pacjentów. Często również sytuacja osoby uzależnionej wymaga wdrożenia procesu detoksykacji, który ma na celu wyeliminowanie fizycznego oraz psychicznego bólu związanego z odstawieniem szkodliwej substancji lub nawyku.

Jak podkreśla wielu psychologów, z pewnością terapia uzależnień może skutecznie wspierać wychodzenie z problemu uzależnienia. Jednak wymagana jest zarówno systematyczność pacjenta przy realizowaniu programów terapeutycznych, jak i pomoc najbliższych (wsparcie wielopłaszczyznowej pomocy).

Jakie są rodzaje terapii uzależnień?

W placówkach odpowiedzialnych za przygotowanie terapii sięgają nieraz po różne techniki oraz metody przywracające równowagę i zdrowie psychiczne pacjentów. Psychoterapeuci oraz osoby prowadzące terapię mogą zaproponować pacjentowi terapię farmakologiczną, która stosowana jest najczęściej w terapii uzależnień od alkoholu lub narkotyków, jednak nie tylko. Często farmakologia stosowana jest w celu regulacji wahań nastrojów oraz potencjalnej depresji u pacjentów. Jednak farmakologia nigdy nie jest celem samym w sobie, bowiem najcenniejszym etapem są wszelkie programy zdrowienia, które wdrażane są po indywidualnej ocenie stanu zdrowia i oczekiwań pacjenta.

Do najczęstszych rodzajów terapii uzależnień zalicza się różne formy psychoterapii, które realizowane są w grupach lub indywidualnie. Przy grupowej terapii pacjent uczy się mówić o swoich problemach na głos oraz wchodzić w interakcję z innymi uczestnikami terapii. Natomiast terapia indywidualna skupia się na bezpośredniej pracy z pacjentem.

Ponadto ośrodki starają się zapewnić swoim pacjentom bezpieczne wejście w życie po terapii, w tym celu stosowane są formy terapii zwane reprogrammingiem. Reprogramming ma na celu budować nowe, zdrowe nawyki w codzienny życiu pacjentów, bowiem często one wpędzają pacjentów w złe samopoczucie i prowadzą do uzależnień. Następnym rodzajem terapii jest psychoedukacja, która zapewnia odpowiednie przygotowanie na temat higieny psychicznej oraz podstaw psychologii społecznej. Oprócz tego terapeuci oferują również specjalnie obmyślone treningi umiejętności oraz terapie skierowane na techniki rozwiązywania problemów.

Co zrobić, aby podjąć terapię uzależnień?

W przypadku terapii uzależnień nie jest wymagane zdobycie skierowania. W celu rozpoczęcia terapii należy udać się do wybranej poradni leczenia uzależnień i umówić się na wizytę. Natomiast jeśli terapia ma odbywać się w warunkach stacjonarnych, niezbędne jest uzyskanie skierowania, które wystawić może lekarz medycyny rodzinnej, psychiatra lub psycholog. Terapie uzależnień zostały objęte finansowaniem Narodowego Funduszu Zdrowia, dzięki czemu pomoc terapeutyczna jest darmowa, a skorzystać z niej mogą zarówno osoby ubezpieczone, jak i te nieposiadające aktualnie ubezpieczenia. Czas oczekiwania na termin terapii stacjonarnej zależy w dużej mierze od renomy ośrodka, przeciętnie zajmuje to dwa, trzy miesiące.

Istnieją również w Polsce ośrodki prywatne, za które pacjenci muszą uiścić pewną opłatę. Tego typu rozwiązanie zalecane jest osobom w trudnych przypadkach, które mogą nie mogą zwlekać z rozpoczęciem terapii.